ARABA

Yolda giderken aracımı kenara çekip soluklanmak istiyorum. Öylece beklerken şehri seyrediyorum, yanımdan akan caddenin sesini dinliyorum. “Ne işim var benim burada?” diye soruyorum kendime. Annemin kokusu geliyor burnuma. Köyümün sert kışı, üşüten ayazı, sıcak yazı, narin baharı düşüyor aklıma.

Korna sesiyle irkiliyorum birden. Beyaz bir volkswagenin içinden sinirli bir çift göz bana bakıyor. İlk zıplamada, kağıt topladığım arabanın kollarını yakalayamıyorum. İkinci seferde bunu başarıyor ve yoluma devam ediyorum.

Beyaz araba, yanımdan hızla basıp geçiyor…

Deruhte Dergi

Deruhte Dergi, kendini içinde bulunduğu işin tamamından mesul görenlerden oluşur. Biz işin bir ucundan tutarak vicdanını rahatlatmayı başaramayanlarız. Edebiyatı umut ve kaygı ile seyrediyor ve bu kaygının diri tutulmasını umudumuz adına önemsiyoruz. Yazmayı salt ‘vakit öldürme aracı’ veya piyasaya(!) ürün sunma imkânı olarak görmemekte ısrar ediyoruz. Deruhte Dergi ekibi, ismiyle müsemma olmayı en büyük paye kabul eder.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir