GÜZ DERSİ

-yedinci felekteki yıldıza-

bir yapraktan ders aldım. güzeldi

ama soluyordu.

sayıp dökmeler faydasız.

buraya yersizlik

yaraşır. ağacının yabancısı,

yabancıydı masaya da.

düşününce bana bile.

yapraktan bir sıyrık(cebim-

de kokusu) unutulmasın

için.

şimdi şu kargalar hışımla

bana baksa.

kanatlarımdan utanırım.

o denli hırpalamayacaktım.

özür beyanım

‘çılgınhüzünlü’.

ekmek kırıntıları

incinmesinler. sayfa arası

dağ güzellerine bakıp. tam on sekiz adet. gölge adımı,

el sızısı, su içmiş toprak.

midyeler bozkır ortasında yalınayak

kırılır. kızarır da yanak damarları

keskin.

mümkünşiirler  ülkesi idi bu mevsim

GÜZ DERSİ” için bir yorum

  • 16 Haziran 2020 tarihinde, saat 23:33
    Permalink

    Kaleminize yüreğinize sağlık şair bey. Şiirinizi okuyunca oradan oraya gittim geldim. Ve bu şiirin, içinizdeki yazılış hikayesini merak ettim. Şimdilerde olmasa da ileride belki kimi şiirlerinizin iç dünyanızdaki yansımasının hikayesini bizlere de açarsınız.
    Selametle

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir