KİM

Kirpiklerime asılı kaldı bir düş kaçağı

Bıraksam sırılsıklam olacak gece

Gözlerinin mercan maviliğinde

Delice yağmura tutulmak gibi

Sarsacak kâğıttan duvarlarımı

Bıraksam densiz bir falcı

Üç vakti fısıldayacak kalbime

Kim inanır,

Kitaplar arasında kurumuş çiçeğe

Söz yaşları can versin

Bir rüzgâr hıçkırığı tenhalarda

Öksüz başım dizinin dibine müptela

Âh mümkün olsa eserdim sahralarda

İçimin kızıllığında bir karanfil kokusu

Alıp götürür beni huzurun diyarına

Fecre yakın bir vakit

Çekip alır gölgelerden tüm sessizliğimi

Kim bilir,

Bir martının kanadında can veren dualar

Kıyama duruyor belki, rahmani avuçlarında

Miladımdır gözlerin, tutuştukça sevda

Uçsuz bucaksız zamanlardan

Kopup gelen bir ay parçası

Kilit vurur beyhude geçen yorgun yıllara

Aynalarda titreyen bir hayalin silueti

Düşerken bin parça toprağa

Sus pus olur gök kubbe, yağar vaveyla

Kim anlar,

Ateşte kavrulmuş bir gül ocakta nasıl tütsün

Dumanı içinde olanın ciğeri küle mi dönsün

KİM” için 2 yorum

  • 12 Ağustos 2020 tarihinde, saat 18:32
    Permalink

    Kalemine, yüreğine sağlık 🌷

    Yanıtla
  • 12 Ağustos 2020 tarihinde, saat 20:59
    Permalink

    Ağzına yüreğine sağlık canımm hocam ❤

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir