TUNALI’YA DAİR

Sen yoktun;

Kalbimin üstünden tırlar geçiyordu,

Bir memleket kayıyordu avuçlarımdan

Ağladığında bir çocuk.

Artık

Adımlarıma gebedir

Evine çıkan sokaklar.

Yokluğunun o lanet olası iğrenç tadı

Dudaklarıma ve demokrasiye,

Ve devlet sırlarına,

Meclis fezlekelerine ve,

Mazlumun alın terine

Faşizan etkisini bıraktı.

Şimdilerde Ankara,

Tunalı Hilmi falan,

Alışık değil devrim türkülerine,

Yokluğun bu denli bozdu kimyamızı.

Ankara’da,

Tunalı Hilmi’yi kastediyorum,

-anlamalısın-

Sen yoksun diye memur çocukları çay içemiyor,

Babam memur olmasaydı keşke!

Deruhte Dergi

Deruhte Dergi, kendini içinde bulunduğu işin tamamından mesul görenlerden oluşur. Biz işin bir ucundan tutarak vicdanını rahatlatmayı başaramayanlarız. Edebiyatı umut ve kaygı ile seyrediyor ve bu kaygının diri tutulmasını umudumuz adına önemsiyoruz. Yazmayı salt ‘vakit öldürme aracı’ veya piyasaya(!) ürün sunma imkânı olarak görmemekte ısrar ediyoruz. Deruhte Dergi ekibi, ismiyle müsemma olmayı en büyük paye kabul eder.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir