VOLTA

Ayaklarımın ucu ıslak,
Topuklarım çamur.
Kaldır başını da bir bak
Nedir bu başlardaki ur?

Görmek hüner, biliyorum.
Önüm sis, arkam pus
Yürüyorum.

Benim kendime mapus,
Sayıyorum.
Yirmi iki yıl, yedi ay çiziyorum.

Pencere mi, kapı mı bu açılan?
Gidin.
Ben ışık istemiyorum.
Hücrem cana, ben bana
Karanlık, duvarlara alışmış.
Bir tek ses var kulağımda:
Tak, tak, tak
“Çöktüğün yerden kalk!”

Girmek korkunç, çıkmak daha çok.
Parmaklarım ceplerimde rahat,
Ama elini sıkamam kimsenin.
Ayaklarımın ucu kuru,
Topuklarım toz, toprak.
Görmek bir hüner. Değil.
Önüm sis, arkam pus
Omuzlarımda bir ağır us.
Gidiyorum.
Saymayı bıraktım.
Çünkü saydıkça küçülüyorum.

Deruhte Dergi

Deruhte Dergi, kendini içinde bulunduğu işin tamamından mesul görenlerden oluşur. Biz işin bir ucundan tutarak vicdanını rahatlatmayı başaramayanlarız. Edebiyatı umut ve kaygı ile seyrediyor ve bu kaygının diri tutulmasını umudumuz adına önemsiyoruz. Yazmayı salt ‘vakit öldürme aracı’ veya piyasaya(!) ürün sunma imkânı olarak görmemekte ısrar ediyoruz. Deruhte Dergi ekibi, ismiyle müsemma olmayı en büyük paye kabul eder.

2 thoughts on “VOLTA

  • 24 Ekim 2018 tarihinde, saat 07:45
    Permalink

    Eline sağlık güzel insan ✨✨?

    Yanıtla
    • 25 Ekim 2018 tarihinde, saat 00:07
      Permalink

      Yüreğine sağlık ?

      Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir