ZİFİRİ KARANLIKTA GEL ÇAĞRISI

Vakit gece, saat üç; sabah menzil dışında
Çocukça huysuzlanır, gönlü eğlemek gerek
Baş ederim demiştim daha işin başında
Bir haber sal öylece, yoksa susmaz bu yürek

Sen kadar müşfik değil, mütebessim değilim
Bir çocuğun derdinden senin kadar anlamam
Öyle suspus da değil, maytaplardan deliyim
Sen dinlesen çocuğu, o zaman iş tastamam

Bilmem ki derdi nedir, neden inleyip durur?
Ateşe mi tutuldu, acaba hasta mıdır?
Sanki zatürre gibi tir tir titreyip durur
Halleri  de bir garip, yoksa ki yasta mıdır?

Sanki uçurtmasının ipi kopuvermiş de
Kaçıvermiş elinden olanca uzaklara
Al sırmalı kesesi yere düşüvermiş de
Gök rengi bilyeleri dağılmış sokaklara

Gecenin bu vaktinde seni çağırıyorum
Gelip çocuk gönlümü, annece avut diye
Duyulmuyor avazım, sana bağırıyorum
Yıllardır uykusuzum dizinde uyut diye

Bekliyorum gelip de ellerimden tut diye
Umut büyütüyorum, umudum bin yaşında.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir